Auteur: Jonas Claes - Gepubliceerd: 24 Apr 21, 16:18
Share

Onze Noorderburen organiseren het Songfestival na een overwinning in 2019. In deze reeks honoreren we dat wapenfeit door elke Nederlandse Achtbaan te koppelen aan de Nederlandse Songfestivalinzending die de coaster al dan niet op ‘de rails’ geschreven staat. In vijf weken werken we op van flop- naar topcoasters.

Het Eurovisiesongfestival lijkt op het eerste zicht weinig van doen te hebben met pretparken. Het eerste is een wedstrijd in memorabele performance die sinds 1956 eens per jaar wordt uitgezonden vanuit wisselende locaties. Het tweede betreft in essentie uit de hand gelopen speeltuinen die onder invloed van de opening van het eerste Disneyland in 1955 ook vaker op een thematische beleving gingen inzetten. Anders dan het Songfestival reist een pret- of themapark doorgaans niet rond en is het heel wat meer dagen per jaar operationeel. Toch bieden beide vormen van entertainment een gelijkaardige vorm van plezier. Ze laten je toe even te ontsnappen uit de dagelijkse sleur en dompelen je onder in een andere wereld. Het is escapisme eerste klas.

Omdat wij gulzig aangelegd zijn en combineren altijd interessanter vinden dan kiezen besloten wij beide werelden te verenigen. Een achtbaanbeleving krijgt daardoor voor een kleine groep van connaisseurs een extra Songfestivaldimensie. Bovendien halen we heel wat Nederlandse inzendingen permanent van onder het stof door waar mogelijk het huwelijk voor eeuwig te vermelden in onze Parkgids. We rangschikten de Nederlandse coasters van slecht naar goed op basis van de goede smaak en de expertise van ons team en koppelden aansluitend op nog meer arbitraire wijze de songfestivalnummers aan de banen van Oranje. In 'de lijst' linken we door naar on- of offride videomateriaal en een te beluisteren versie op YouTube. Voor de meerwaardezoeker linken we in 'de verantwoording' ook door naar stilstaand beeldmateriaal en een Wikipediapagina voor de Songfestival-inzending. Geheel in de stijl van Songfestivalsoirées zullen we telkens op zaterdagavond hoger opklimmen in het klassement. Waren wij Engelstalig, dan zouden wij ons prompt verheugen over ‘The gayness of it all…’

De lijst

COASTER PARK SONGFESTIVALNUMMER
54. Butterfly Hoge Boekel Speelpark 1968 - Ronnie Tober - Morgen
53. Butterfly Sybrandy's Speel- en Natuurpark 1958 - Corry Brokken - Heel de Wereld
52. Vlinder Julianatoren 2010 - Sieneke - Ik ben Verliefd
51. Vliegende Schatkist De Valkenier 1982 - Bill van Dijk - Jij en Ik
50. Vliegende Valk Speelpark Oud Valkenveen 1978 - Harmony - 't is OK
49. Spur and the Big Apple Attractiepark Duinen Zathe 1989 - Justine Pelmelay - Blijf zoals je bent
48. Krummel De Valkenier 1981 - Linda Williams - Het is een Wonder
47. Familie Achtbaan Familiepretpark Mini Mundi 1960 - Rudi Carrel - Wat een Geluk
46. Spinning Coaster Kinderstad Heerlen 2009 - De Toppers - Shine
45. Jungle Drouwenerzand Attractiepark 2008 - Hind - Your Heart Belongs to Me
44. Achtbaan Amusementspark Tivoli 1977 - Heddy Lester - De mallemolen

De verantwoording

Beginnen doen we met de coasters die het laagst in de ranking komen. In het geval van Nederland leidt dat tot een allegaartje van achtbanen waar je als coasterliefhebber niet bijzonder blij van wordt. Het valt evenwel niet uit te sluiten dat zielen die de achtbaanhoererij bedrijven er wel enthousiasme voor kunnen opbrengen: een credit blijft een credit. Vanzelfsprekend worden de coasters onderaan de lijst ook niet aan de meest memorabele Songfestivalinzendingen uitgehuwelijkt.

Vooreerst zijn er liefst vijf Butterfly-coasters, die we gelijk alle vijf als hekkensluiters nomineren. Helemaal laatst komt het exemplaar uit speelpark Hoge Boekel. Er werd geen millimeter afgeweken van het standaardmodel en de backdrop van het aangrenzende gebouw doet guur aan. We verbinden de baan met Ronnie Tober’s ‘Morgen’ dat destijds eveneens laatst eindigde. Afgezien van een indrukwekkende start kabbelt het lied even repetitief en slaapverwekkend voort als het ritverloop van de ‘achtbaan’.
Die andere Butterfly in Sybrandy's Speel- en Natuurpark is weinig haren beter. Gelukkig leverde Corrie Brokken met ‘Heel de wereld’ een chanson dat evengoed als indommelbegeleiding kan dienen als ‘Morgen’. Ze strandde met haar geheimpje ook op de laatste plaats.
Julianatoren’s Vlinder heeft ook het standaarddesign, maar kiest ten minste voor couleur locale met een vertaalde naam. Het is echter vooral de inpassing in de omgeving waarmee de vlinder andere Butterflies overvleugelt. Julianatoren geeft de attractie een dynamische centrale plaats letterlijk in de bloemetjes. Sieneke’s Shalalie-lied slaat daar de juiste toon aan: bruut repetitief maar met behoorlijk meer schwung dan de muziek die we voor de randbutterflies uitkozen.
We vervolgen de lijst met een rudimentair gethematiseerde Butterfly genaamd 'Vliegende Schatkist' die om die reden boven de anderen uitschiet. De Valkenier voorzag haar exemplaar van een schattenjacht-thema waarbij het karretje zelf tot schatkist opgewaardeerd werd. De uitvoering viel helaas wat platjes uit, wat de 'achtbaan' wel een erg geschikte match maakt voor het bijzonder kleffe 'Jij en ik' van Bil van Dijk. In dat lied lijkt ook sprake van het vinden van het schat en weinig Songfestivalinzendingen benoemen nog duidelijker - gesteld dat je goed gezelschap vond voor je moment van butterflybollen - waar het in een Butterfly eigenlijk vooral over gaat.
De koning van alle Butterfly's blijkt echter 'Vliegende Valk' uit Speelpark Oud Valkenveen: daar kreeg de gondel een zowaar elegant ogend uiterlijk dat meer om het lijf heeft dan een simpele sticker. Bovendien kreeg deze incarnatie van Sunkids succesproduct een entreegebouwtje dat ietwat middeleeuws aandoet en stijlvol combineert met het design van het karretje. Na zoveel wierook zou je vermoeden dat we de attractie prompt in onze top tien toelaten, maar dat is vanzelfsprekend te hoog gegrepen. Het blijft tenslotte een Butterfly: we koppelen de attractie dan ook aan het aanstekelijke ''t is OK' dat Harmony op het songfestival van 1978 ten berde bracht. Het is inderdaad oké, maar in het achtbaanklassement van Oranje kan het nog pakken beter.

Wanneer we Justine Pelmelay met de kranige Big Apple 'Spur and the Big Apple' combineren, zingt zij deze oervorm der appelachtbanen toe dat hij mag blijven zoals hij is, wat wij op zich wel een goed idee vonden. Met de beste wil kan je er per slot van rekening niet meer van maken dan de krakkemikkige kindercoaster waar wij niet erg enthousiast van worden. De appreciatie die Justine verdient voor haar lied blijkt passend van dezelfde beperkte aard.
De Valkenier durfde het aan om een dergelijk gedrocht nog in 2019 te openen met 'Krummel'. Het tuig werd liefdeloos weggesmeten op een betonplaat, maar kreeg wel fijne lantaarntjes mee. Linda Williams 'Het is een wonder' vat onze verbazing daarover goed samen. Tegelijkertijd is het gezapige elektronische hum-pa-patroon de perfecte begeleiding voor de peuter die met licht verdwaasde blik de geneugten van de eerste achtbaanervaring ondergaat. Ook de felle treinkleuren doen het kind wellicht verstommen van de overprikkeling.
Rudi Carrel's 'Wat een Geluk' vonden wij op het lijf geschreven van de 'Familie Achtbaan' uit familiepretpark Mini Mundi. Rudi zingt over een stukje van de wereld en dat is Mini Mundi zeker en vast. Het gezichtje op de eerste wagon van het treintje straalt ook het geluk uit dat in het lied wordt bezongen.

Voor Spinning coaster uit Kinderstad Heerlen lijkt ons een match met 'Shine' van De Toppers een gedroomd huwelijk. Zowel het coastermodel als de groep komen uit het B-, C-, of D-segment wat kwaliteit en plezier betreft. Spinning Coaster steelt de show met een opvallende kermisverlichting die in het refrein aangemoedigd wordt om te werken. De Toppers schitteren zelf vooral door glitterkostuums eerder dan door vocaal vernuft.
Jungle is eveneens een spinning coaster met een vrij treurige evocatie van het regenwoud dat hij als 'thema' heeft. Spinnen doet de baan amper. Gelukkig heeft het Songfestival een eindeloze voorraad aan liedjes die boodschap even treurig weten te verkopen. Ook Nederland valt op zulks te betrappen. Hind probeerde met 'Your Heart Belongs to Me' mee te liften op de in de liedjeswedstrijd succesvolle combinatie van exotisch aandoende chromatiek en een lekker ritme. Het is helaas pijnlijk duidelijk dat ze daar iets probeert te zijn wat ze niet is: nul authenticiteit en te weinig show om daarvoor te compenseren. Ze kreeg in 2008 geen plaats in de finale en het was volkomen terecht.

Hoewel Nederland veel keverbanen van de Duitse fabrikant Zierer telt worden ze niet allemaal gelijk gewaardeerd. Het exemplaar van Tivoli trok aan het kortste eind, wat wellicht op het medium formaat en het behoud van het standaard lieveheersbeestjesthema is te verhalen. 'Achtbaan' wint ook geen originaliteitsprijs op vlak van naamgeving. Heddy Lesters 'Mallemolen' heeft een breed vallend refrein dat past bij de traag voortschrijdende achtbaantrein. De zangeres doet met haar lied de tijd herleven waarin coasters van het Tivoli-model het hoogste goed waren. In het heden is haar vestimentaire verschijning echter net als die keverkarretjes hopeloos démodé. Hoe het de rest van het Nederlandse coasteraanbod verging en welke legendarische en minder legendarische Eurovision-songs daaraan werden gekoppeld, wordt in de komende weken onthuld. Volgende zaterdag klimmen we op van positie 43 naar positie 33.

Tekst: © Jonas Claes - Pretparken.be // Foto's: © Hans Ryckmans